Cumhuriyetimizin kurucusu, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’e hiç bitmeyen bir özlem, sevgi ve saygıyla…
Soft Commitment Podcast
#215’i benim sesimle eğitilmiş bir AI modelinin seslendirmesiyle dinlemek isterseniz:
Soft Commitment’ın 215. sayısından herkese merhaba!
Rastlamanızın pek kolay olmadığı konu, ürün ve içgörülerle, zihninizde daha sonra birleştirmeniz için çok sayıda nokta oluşturmaya çalışacağım.
Son 15 güne Soft Commitment bakışı atmaya hazır mısınız?
Soft Commitment’ı iş arkadaşlarınızla, ilgisini çekeceğini düşündüğünüz kişilerle paylaşmayı lütfen unutmayın. Beraber ve sayenizde büyüyorum/z.
Keyifli okumalar,
Bugüne kadarki en gerçek ve fayda odaklı lay-off açıklaması Canva’dan geldi
Post-AI’da risk altında olan bir ürünle şu ana kadar başarılı bir mücadele veren Canva’nın CEO’su Melanie Perkins; on yıl boyunca düzenli olarak büyüdüklerini ama ilk kez bu sene büyümenin düşmeye başladığını ve operasyonel olarak da yavaşlamalarını sebep gösterip şirketin yüzde 22’sine denk gelen 1271 kişinin organizasyonda yeniden konumlanacağını açıkladı. Yani bazılarıyla yollar ayrılacak, bazıları yeni takıma geçecek, bazılarından lokasyonlarını değiştirmeleri beklenecek.
Perkins, yaptığı açıklamada şu üç problem üzerinde duruyor:
Aşırı uzmanlaşma: Zaman içinde roller daralıyor, kişilerin uzmanlık alanları daha da sivrileşiyor.
Parçalı sahiplik: Product, Platform, Growth. Şu an Canva’nın 3 ana iş birimi. En küçük projelerde dahi; hedef tek, ama işin birden çok sahibi var.
Artan yönetim katmanları: Ve haliyle takımlar arası onay, koordinasyondaki emek ve iletişimin getirdiği yük.
Yeni organizasyonda bu üç iş birimi Product altında birleşiyor, diğer yandan ana ofis olan Sydney’de daha fazla çalışan insan olması bekleniyor, remote seçeneği büyük oranda kalkıyor.
Perkins’in açıklamaları bugüne kadarki lay-off haberlerine kıyasla çok daha detaylı ve gerçekçi. Ayrıca ayrılacak olan kişilere sunulan “paket” de maddi ve manevi çok daha güçlü.
Bu noktada en çok dikkatimi çeken şey de Perkins’in yeteneklerine güvendiği eski çalışma arkadaşları için opt-in alumni directory oluşturması ve hiring yapanlar için de kişisel e-posta adresini paylaşması. Tabii buradaki soru; kim hiring yapıyor?
Zapier’den Tokenmaxxing değil, Valuemaxxing
“Bir scale-up AI dönüşümünü nasıl yapmalı” konusunda yanıt verebilecek isimlerin başında gelen Zapier, bir dönem çok konuştuğumuz tokenmaxxing kavramına da yeni bir bakış getirdi: valuemaxxing.
Maxxing, eğer hala duymadıysanız, yılın kelimesi de seçildi. Hatta looksmaxxing gibi türevleri de var. Zapier ise kendi platformu ile AI’dan minimum token ile maximum verimi alabileceğinizi valuemaxxing diyerek anlatmak istemiş.
Sizinle daha önce kurumsal şirketlerin iş akışlarını, madde madde böldüğümüzde sadece yüzde 18’inde intelligence yani bildiğimiz manada AI gerektiğine dair bi araştırma paylaşmıştım (#209).
Şirketlerin ve liderlerin AI’a tokenmaxxing bakışı yavaş yavaş sona erince şöyle bir gerçekle kaldık:
Deterministic Automation: AI gerektirmeyen otomasyon ve
Probabilistic AI: AI’ın gerekli olduğu adımlar.
Zapier’ın alâmetifarikası da bu noktada, güçlü MCP’leri sayesinde LLM’lerin içinde yaşaması ve 1. adımı çok güzel bir şekilde çözmesi. Zaten 10 yıldan uzunca yaptığı da buydu.
Zapier hem model bağımsızlığını koruyor, hem kurumlar tarafından uzunca süredir kullanılan platformunun yönetişim tecrübesiyle fark yaratıyor.
Şirketin kendi beyanı tabii ama, -konusuna göre değişmekle beraber- doğru işi AI’a devretmek yüzde 30 ile 60 arasında token maliyetini düşürüyor... Zapier’i kullanmak zorunda değilsiniz, ama bu %18 oranını unutmayın. Bu arada %18 oranının geçtiği rapor da Zapier imzalı. Hadi abartıyorlar diyelim ama %30 olsun.
Tokenmaxxing demişken;
Apple, mühendislik takımlarında günlük AI tüketimi için limiti $300’den $200’e indiriyor.
Amazon, yine mühendislik takımları için bir memo yayınladı ve kod miktarı ya da harcanan token sayısı gibi metriklerden öte; müşteri değerini en ön planda tutmanın gerekliliğini hatırlattı.
Bir önceki sayıda internal-AI platformlarından bahsetmiştim, bu sayıda da iki yeni örnek daha paylaşmak istiyorum:
Deel, Deel Cloud Agents (DCA) isimli bir multi-agent platformu geliştirdi, ana fikirse şu; AI agent’lar birbirlerine iş devredebilsin, arka planda çalışabilsin ve gerektiği noktada gerçek bir insana soru sorsunlar. Platform güvenlik ve şirket yönetişim politikalarına da uygun olarak çalışıyor. 6 aydır yayında olan DCA ile Deel, 4 bin PR merge’lemiş, 1000’den fazla çalışana erişim vermiş.
Uber de ChatGPT Work’ü, 1000 çalışanıyla test ettikten sonra 30 bin çalışanına açmış. Internal AI Skills Library de yayınlayan, şirket içinde onaylı entegrasyon seçeneklerine izin veren ve çalışanlarını geniş çaplı bir eğitimden geçiren Uber biraz PR röportajı olan videoda başka bir detay paylaşmıyor.
Post AI’da compensation (ve job market)
Ravio imzalı Compensation Trends 2027 raporu dikkat çekiciydi, benim için öne çıkanlar aşağıdaki gibi. Önce rapora dair şunu söylemek lazım, sadece Avrupa’da faaliyet gösteren 1800 şirketi ve 630 bin çalışanı kapsayan çalışma için 150 lider ile de görüşmeler gerçekleştirilmiş. Raporun ismi 2027, ama veriler haliyle 2026.
Şirketlerin yarısı, AI nedeniyle iş gücü yapılandırması yapmış. Yüzde 15’i bazı çalışanlarını başka ekiplere geçirdi ve yüzde 15’i de çalışan sayısını azalttı.
AI’ın en fazla etkilediği departman tahmin edersiniz ki mühendislik. Ardından ürün yönetimi, veri, pazarlama, satış ve HR geliyor.
Şirketlerin 2/3’ü 2027’de compensation’da değişiklik planlamıyor. Bu “zam yok” demek değil, yaklaşım değişmeyecek demek.
AI şirketlerinde en yüksek maaş önerisi yazılım değil, pazarlama ekiplerine yapılıyor.
HR ekiplerindeki ücretlendirme liderleri %90 oranında AI kullanıyor ama uçtan uca çalışan bir akışa sahip olma oranı yalnızca %8.
Mühendislik ekiplerine detaylı baktığımızda; yönetici pozisyonundansa IC yani kod yazan kademelere maddi olarak daha iyi bakma eğilimi net olarak ortada.
Post-AI’da işiniz elinizde olabilir ama ya maaşınız?
Beğenerek takip ettiğim Dror Poleg’in bakış açısı ve buradaki analizi bence bir hayli yerinde.
Bugüne kadar hep “AI bu işi yapabilir mi?” gibi bir yerden baktık konuya, ama bu sorunun yanıtından bağımsız olarak; “yaptığınız işin piyasa değeri düşüyor mu?” sorusu aslında çok daha doğru bir yere götürüyor tartışmayı.
Yani bir meslek ortadan kalkmıyor, ama o meslekten para kazanmak zorlaşıyor.
Poleg benim de daha önce “ortalama olmanın değeri kalmıyor” diyerek power-law kavramına atıfta bulunmam gibi superstar rollerin, teknoloji gibi sektörlerde daha çok görüleceğini söylüyor.
Poleg’in bir diğer argümanı da “tesisatçı olmak” gibi AI’ın bir gün gelemeyeceğine inanılan mesleklere yönelmenin doğru olmaması; insan olduğu için bazı işlerin hep o insanı gerektireceği. Örneğin bir eseri bir insan üretti diye okuyoruz ya da her ne yapmamız gerekiyorsa… Danışman olarak insanlar, yine insanları dinlemeyi tercih ediyor; AI çıktısı değil insan değerlendirmesi görmek istiyor, kişisel muhakemelere ve tecrübelere önem veriyor…
Sürekli açık olan bir “gönüllü ayrılık” seçeneği
Son 3 yılda gelirlerini %60 arttırmayı başaran Microsoft; ofis, kademe ya da takım farketmeksizin 60 bin çalışanına adeta “gönüllü ayrılık” seçenği sundu. Ülkemizde bunun bir benzerini THY’de görmüşmük, mutluka onu da duymuşsunuzdur.
Öyle görülüyor ki bu gönüllü ayrılık konusu şirketlerin sürekli açık tutacağı ya da aç-kapa yapacağı enstrümana dönüşecek. Zira Microsoft tek başına değil, son bir sene içinde Google, SAP, IBM ve Intel de benzer paketler açıklamışlardı.
Post-AI’da güvenlik
Baştan söyleyeyim; bu konu tam bir “derya deniz” ve uzmanlık alanım değil. Ama son dönemde önce PHP’deki açık, sonra özellikle Avrupa’da marketlerde yer alan buzdolaplarının hack’lenmesi gibi çok sayıda haber okuduk, eminim sizler de bu gibi çok habere denk geldiniz. Yine konuya bir Soft Commitment bakışı atacağım. Bu arada olay buzdolapları değil, onlar gibi çok da önemsenmeyen, teknolojisiyle geride kalan ama hayattaki etkisi büyük olan aslında her şey…
İlk olarak yine Tomasz Tunguz’un bu makalesi ile başlayalım;
Sadece beş ayda siber saldırı maliyeti %90 düştü. Siber güvenlik saldırıları şu an daha çok bir “compute yarışına” benziyor. Bu oran bir simülasyon içindi, ama mevcut tabloyu okumak için anlamlı.
Açık kaynak modellerin siber saldırı kabiliyetleri de her geçen gün frontier’lere yaklaşıyor.
Siber saldırılar adeta bir ROI yarışına dönüyor. Nasıl mı? Örneğin kötü niyetli bir grup, $1m harcayıp %1 ihtimalle $1b kazanabileceği senaryoların peşine düşmüş durumda. Bu nedenle de büyük şirketler daha büyük risk altında. Ki hafta içinde kocaman bir bankanın güvenlik hassasiyetiyle canlı ortama geçiş değil tamamen güvenliği önceliklendirdiğini duymuştum… Evet, Türkiye’den.
Bu büyük şirketlerin, gerçek insanlardan onlarca kat fazla AI agent’ı var. Tabii bu da şirketlere saldırılara daha açık hale getiren bir etken.
İnsanların yaptığı saldırılara kıyasla AI agent’lar sürücü koltuğuna geçince bu sefer zaafiyet süreleri de dramatik bir şekilde hızlanmış durumda.
Kısa bir süre içinde insanların saldırılarından korunmak için harcanan bütçenin daha fazlası, AI’ın saldırılarından korunmak için harcanacak gibi duruyor.
Devam edelim…
A16Z’nin bir anketine göre CISO’ların %45’i, önümüdeki bir yıl içinde AI agent’ların güvenlik açıklarını kapatmak için satın alma yapmayı planlıyor. Daha vahimi ise şu; şu an piyasada olan AI güvenlik araçlarını kullananların oranı yalnızca %18.
Benim diğer araştırmalarda gördüğüm ayrıca size aktarduğım ilginç noktada şu ki liderler mevcut araçları yeterince beğenmiyorlar.
Bakınız “The Theory 2026 AI Survey Results”, bir önceki sayıdan…
Bir diğer ilgi çekici veri de OpenAI’a ait...
Şirket, henüz piyasaya sürmediği bir siber güvenlik modeliyle Linux üzerinde 1724 adet açık buldu. Toplam maliyet $1.2m. Peki bu kadar açığı bugüne kadar olan ödül mekanizmasıyla bulmaya kalksaydınız ne kadar öderdiniz; $20m ile $60m arasında.
Evet, şirketler için çok iyi, peki ya maliyet avantajı diğer taraf için de geçerliyse?
YouTube yayınlarını beğeniyle takip ettiğim Utku Şen’in bi öngörüsü geldi aklıma, siber güvenlikte AI sayesinde şu an eğrinin ortalarındayız. Yani çok daha büyük krizlerin bizi beklediği bir yerde. Bir noktada ise düşüşe geçeceğiz ve AI etkisi bir dengeye oturacak.
Kısalar…
GitHub, pull request’lerin yüzde 40’tan fazlasının AI agent’lardan geldiğini, oranın Mart ayında yüzde 17 olduğunu paylaştı. Yıllar içindeki “üretkenlik artışı” bi hayli dikkat çekici. Octoverse 2026’daki verilerin tamamı burada.
Almanya‘da büyük çaplı bir lojistik şirketinin yöneticisi, AI dönüşümüne dair bir soru aldığında şu şaşırtıcı yanıtı veriyor: “Almanya’daki işçi konseyi Betriebsrat nedeniyle AI kullanamıyoruz.”
Y Combinator CEO’su Garry Tan, kişisel olarak bir yılda AI’a $200k harcıyor.
Shopify CEO’su Tobi Lütke, akıllı bilekliğini kişisel AI agent’ına bağlayarak; en çok stress yaşadığı toplantıları takip etmeye başlamış.
Hatırlarsanız Amazon, Meta’nın Muse’una erişim engeli getirmişti. Şirket Alexa’sı içinse erişime izin veriyor. İşte bunlar hep regülasyon…
Aynı GitHub, ilgiyle takip ettiğim AI model routing konusuna da Copilot Fusion ile adım attı.
Bank of America; kullanıcılarının hesap bilgilerini yapay zeka araçlarıyla paylaşmamalarına dair bir uyardı yayımladı. Haklılar, paylaşmayın. :)
THY, “Dijitalde 30 yıl” isimiyle adeta online UI müzesi açtı. Ben beğendim.
Uber, geçtiğimiz çeyrek boyunca AI agent’lardan sadece 4 çağrı aldığını açıkladı. Benim etrafımda bile, -Türkiye'den- Yemeksepeti üzerinde sipariş verenler varken, bu sayı bana çok çok az geldi, bilemedim…
Anthropic’in agent memory makalesini okumanızı tavsiye ediyorum. Hem bu harness meselesi nedir sorusunun yanıtında çok iyi fikir veriyor, hem de her gün kullandığımız AI araçlarında arkada neler dönüyor anlamak değerli.
Kapanış…
Soft Commitment #215’in de sonuna geldiniz... Bu noktaya kadar okuduğunuz için teşekkürler, e-bülteni iş arkadaşlarınızla paylaşmayı da unutmayın.
Fikir ve önerilerinizi benimle paylaşmak için, direkt bu e-postaya yanıt verebilir veya LinkedIn üzerinden bana ulaşabilirsiniz.
Soft Commitment #216, 24 Kasım Salı gününde; her zamanki saatinde, e-posta kutunuzda ve favori podcast uygulamanızda olacak.
Sevgiler.